In het kort
- Het eenpersoonshuishouden is met 40 procent inmiddels de grootste huishoudensvorm van Nederland en groeit door naar 43 procent rond 2045.
- De groei komt vrijwel volledig van oudere alleenwonenden, terwijl het aantal huishoudens sneller stijgt dan de bevolking en het woningtekort op 384 duizend woningen blijft steken.
- Voor beleggers verschuift de vraag naar kleine, betaalbare woningen, precies het segment dat ontstaat bij splitsen en transformeren.
Vrouw in een appartement
Foto: CNS
Vastgoed Insider
Insiders lezen alles.
De complete kennisbank, premium artikelen, vier communities, webinars en de app. Voor beleggers die verder willen.
Hoe zit het nu met de schaarste aan woningen, is een vraag die regelmatig in onze community langskomt. Ondanks de vele berichten over tekorten is er misschien wel genoeg beschikbaarheid, als de vastgoedbelegger maar mag en kan ondernemen. De vraag naar het soort woonruimte is nu eenmaal veranderd, zo zien we. “We zijn een land van eenlingen geworden”, schreef Gerard Driehuis afgelopen maand zelfs voor zijn website Welingelichte Kringen.
Het gezin met vader, moeder en kinderen was ooit de bouwsteen van Nederland, maar de grootste huishoudensvorm is inmiddels de eenling. Vier op de tien voordeuren gaan open naar een woning waar niemand anders wacht.
Voor de vastgoedbelegger is dat geen sociologisch weetje maar een vraagsignaal: de behoefte verschuift naar kleinere, betaalbare eenheden, het segment waar de kansen in splitsen en transformatie samenkomen.
Het gezin is niet langer de norm
In 1995 bestond nog ongeveer een derde van de Nederlandse huishoudens uit één persoon. Begin 2025 waren dat er 3,4 miljoen op een totaal van 8,4 miljoen, oftewel veertig procent. In dezelfde periode zakte het gehuwde paar met kinderen van bijna een derde naar minder dan een vijfde. De twee lijnen kruisten elkaar rond 2014.
De trend is structureel, niet incidenteel. Waar Nederland in 1971 nog 685 duizend eenpersoonshuishoudens telde, zijn dat er nu vijf keer zoveel. De gemiddelde huishoudensgrootte kroop van 2,35 personen in 1995 naar 2,10 nu, en volgens het CBS groeit het aandeel alleenwonenden door naar 43 procent rond 2045 en 44 procent in 2070.
Niet de single, maar de weduwe
De beeldvorming loopt achter. Bij alleenwonend denken de meesten aan een dertiger met een designbank, maar bijna de hele toekomstige groei komt op het conto van ouderen. Het aantal alleenstaande 65-plussers stijgt van ongeveer 1,1 miljoen nu naar 1,6 miljoen in 2045 en 1,9 miljoen in 2070, met vrouwen ruim in de meerderheid omdat mannen gemiddeld eerder overlijden.
Het land van eenlingen is dus voor een groot deel een land van weduwen die nog jaren zelfstandig blijven wonen, vaak in een huis dat ooit voor een gezin bedoeld was. Daar zit meteen de mismatch die de belegger raakt: veel bestaande voorraad is te groot voor de huishoudens die erin wonen.
Meer huishoudens dan mensen
De scherpste consequentie zit op de woningmarkt. Het aantal huishoudens groeit sneller dan de bevolking, simpelweg omdat dezelfde mensen over meer voordeuren verdeeld raken. Vorig jaar kwamen er ongeveer 80 duizend huishoudens bij, terwijl de voorraad met 70 duizend woningen groeide naar 8,3 miljoen. Dat verschil is precies waarom bouwen alleen het tekort niet dicht.
Het statistisch woningtekort komt dit jaar uit op 384 duizend woningen, 4,6 procent van de voorraad. De spanning is het hoogst rond Amsterdam, waar inmiddels 52 procent van de huishoudens alleen woont, terwijl maar 17 procent van de woningen een eengezinswoning is. De hoofdstad heeft zich min of meer per ongeluk al aan de toekomst aangepast.
Vrijwel al het beleid, van hypotheeknormen tot de standaard plattegrond van een nieuwbouwwoning, gaat nog uit van twee volwassenen die lasten en zorg delen. De vraag beweegt de andere kant op: naar kleinere woningen met genoeg luxe, zo lezen we op Welingelichtekringen verder.
Voor de belegger die de weg kent in vergunningen en gemeentelijke voorwaarden ligt het rendement daarom minder in nieuwbouw en meer in het beter benutten van wat er al staat, via splitsen en transformeren. De eenling is niet alleen de grootste groep aan het worden, maar ook de meest onderbediende. Tijd dat vergunningverlening en fiscale wetgeving de ruimte geeft daar aan tegemoet te komen.