Achtergrond

Paneldiscussie – In gesprek met particuliere beleggers op de PROVADA: ‘Zonder particuliere belegger lossen we de woningcrisis niet op’

12 juni 2026 Redactie 6 min. lezen

In het kort

Vastgoed Insider

Insiders lezen alles.

De complete kennisbank, premium artikelen, vier communities, webinars en de app. Voor beleggers die verder willen.

Onder leiding van Joost Hoebink gingen gisteren op het Volkshuisvestingsplein van de PROVADA een panel samen met de zaal in gesprek over de beschikbaarheid van betaalbare huurwoningen, met de focus op particuliere beleggers en de rol die zij hierin spelen. Welke kansen zijn er? En hoe komen we tot een gezamenlijk verhaal?

Het panel bestond uit Wouter Orth, Afdelingshoofd Woningbouwontwikkeling bij Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, Jasper de Groot van Pararius, onderzoeker dr. Matthijs Korevaar van de Erasmus Universiteit, Ryan Kaal
Programmamanager Stedelijke Ontwikkeling Apeldoorn, directeur Edward Touw van Vastgoed Belang en wethouder Sander Smeets van Velsen.

Op het Volkshuisvestingsplein stelde dagvoorzitter Joost Hoebink de zaal eerst een simpele vraag: “Wie is er op dit moment een blije belegger?”. Van de ruim tachtig procent particuliere aan beleggers in de zaal gingen er daarop slechts vier handen omhoog.

De rest van het uur was eigenlijk een zoektocht naar ‘waarom’ die belegger niet meer blij is.

945.000 beleggers, 2 miljoen huurders

Jasper de Groot, founder van Pararius, opende met een getal dat weinigen lijken te kennen: er zijn 945.000 particuliere beleggers in Nederland, die samen zo’n 2 miljoen mensen van een huurwoning voorzien. Dat is een kwart van alle huurders. Institutionele en buitenlandse partijen voorzien tezamen in slechts 200.000 woningen.

“We jagen die hele flexibele schil de markt uit,” zei De Groot. “We zijn aan het dweilen met de kraan open.”

Die flexibiliteit is precies wat de sector onderscheidt, benadrukte Edward Touw, directeur van Vastgoed Belang. Waar nieuwbouwprojecten van corporaties of grote ontwikkelaars tien tot vijftien jaar vergen van grond tot oplevering, kan een particuliere belegger een transformatie, splitsing of optopping vaak binnen een jaar realiseren.

Lees ook: Vooral particulieren splitsen woningen – Lees hier hoe en waarom

Onderzoeker dr. Matthijs Korevaar van de Erasmus Universiteit bevestigde het beeld. “Die particuliere belegger kan veel sneller inspelen op economische ontwikkelingen dan corporaties of grote beleggers. Dat kan in de bestaande voorraad zijn: opkoop, verkoop, splitsen, optoppen, renoveren.”

Het scheefwonen-probleem zit aan de andere kant

De Groot wees op een structureel probleem dat weinig aandacht krijgt: Nederland heeft 32% sociale woningvoorraad, tegenover een Europees gemiddelde van 7,5%. Tegelijkertijd zijn er 550.000 scheefwoners, mensen met een te hoog inkomen voor hun sociale huurwoning, en zelfs 12.000 huishoudens die een sociale huurwoning bewonen terwijl zij ook een koopwoning bezitten.

“We subsidiëren die mensen, terwijl aan de andere kant mensen die het echt nodig hebben tien jaar op de wachtlijst staan.”

Wouter Orth, afdelingshoofd Woningbouwontwikkeling bij het ministerie van Binnenlandse Zaken, erkende dat bij de corporatiesector inmiddels een koppeling wordt gemaakt met de Belastingdienst om inkomens te monitoren. “Maar dat geeft meteen aan dat als mensen vanuit de sociale sector moeten doorstromen naar het middensegment, dat segment wel heel krap is en er dus veel bijgebouwd moet worden.”

Wethouder Sander Smeets van Velsen plaatste een kanttekening bij het doorstroomverhaal: “Ik ken best wel een aantal van die scheefwoners. Ze hebben een laag inkomen. Dan moet je ze maar uitleggen dat ze 500 euro meer per maand gaan betalen voor een woning die er niet beter uitziet.”

Vertrek naar Spanje

Het abstracte werd concreet toen een investeerder uit de zaal opstond en vertelde dat hij een pand had verkocht en de opbrengst in Spaans vastgoed had gestoken. Niet uit voorkeur, maar vanwege fiscaliteit en regulering.

De Nederlanders zijn inmiddels bijna de grootste kopersgroep in Spanje, alleen de Britten gaan ons nog voor. Box 3, de Wet betaalbare huur, de regulering van het middensegment: de combinatie maakt investeren in Nederlandse huurwoningen voor veel particulieren eenvoudigweg onrendabel.

Een andere aanwezige noemde de trage vergunningverlening bij gemeenten als even grote belemmering. Ryan Kaal, programmamanager Stedelijke Ontwikkeling bij de gemeente Apeldoorn, erkende het punt en beschreef hoe zijn gemeente probeert te versnellen door prioriteitsgebieden aan te wijzen en als direct aanspreekpunt op te treden. “Voel je vrij om ons daarop aan te schieten. Dan gaan wij aan de slag.”

In gemeenten pakt overleg niet altijd direct goed uit, stelde een investeerder in de zaal. Alle groenen seinen voor een transformatieproject werden gevolgd door een afwijzing op het moment van de officiële vergunningaanvraag. “Dan zit je daar met je investering”.

Het WWS stamt uit 1979

Een deel van de discussie richtte zich op het Woningwaarderingsstelsel. De Groot pleitte voor modernisering: een betere koppeling met de WOZ-waarde en het energielabel, in plaats van een stelsel dat zijn grondslagen heeft in 1979. “Dan hoef je de hele Wet betaalbare huur niet af te schaffen, maar kan je dat op punten aanpassen.”

Korevaar verwees naar zijn onderzoeksrapport Het WWS en de private huurmarkt en stelde vast dat het stelsel fundamenteel ongeschikt is om woningkwaliteit te meten. “Ik ben nog nooit een huurder tegengekomen die zegt: een rijksmonument, daar wil ik 30% meer huur voor betalen.” Landelijk wijkt de markthuur gemiddeld 21% af van wat het WWS toelaat, zonder dat de evaluatie van de Wet betaalbare huur die kloof dicht.

Vanuit de zaal klonk een oproep om het inkomensbeleid los te koppelen van huurprijzen en in plaats daarvan te werken met gerichte toeslagen per individu. Korevaar was het daar inhoudelijk mee eens: “Huurregulering is de meest populaire maatregel onder zowel huurders als politici. Want als je de huren verlaagt, dalen ook de uitgaven aan huurtoeslag. Maar uiteindelijk verdwijnt daarmee de fundamentele relatie tussen kwaliteit en prijs.”

Gezamenlijk verhaal

De sessie eindigde met de vraag hoe de sector tot een gemeenschappelijk verhaal kan komen, met particulieren, corporaties en institutionele beleggers samen. Touw wees op het zevenpuntenplan dat Vastgoed Belang samen met corporaties en institutionele partijen heeft opgesteld, en dat volgens hem bij het ministerie weinig gehoor vindt. “Wellicht dat jij daar wat druk op kunt zetten,” richtte hij zich tot Orth.

Lees ook: ‘Ja, het is een geweldig gevoel dat je een thuis kunt bieden’, zegt Vastgoed Belang voorzitter Niek Verra

Orth formuleerde de gezamenlijke opgave zo: “Er moet een goede relatie komen tussen de kosten van een woning en het verdienmodel. En uiteindelijk moeten we samen de politiek meenemen in het nut en de noodzaak waarom we elkaar allemaal nodig hebben.”

De Groot pleitte voor “oersaai beleid”: duurzaam, voorspelbaar, en bovenal stabiel. Want het grootste probleem dat beleggers in de zaal noemden was niet de hoogte van de belasting op zich, maar de constante onzekerheid. Elk nieuw kabinet gooit het systeem opnieuw om.

“We durven geen langetermijnvisie te hebben,” zei Smeets. “En we creëren onzekerheid in een markt die juist zekerheid verdient.”

Schrijf je in en mis niets

Elke week het vastgoednieuws voor de ondernemende vastgoedbelegger die wil groeien en rendement maken