ECB verlaagt opnieuw rente om economisch herstel te stimuleren
De Europese Centrale Bank (ECB) heeft de belangrijkste rentestanden voor de tweede maal dit jaar verlaagd. Vastgoed Insider Insiders lezen alles. De complete kennisbank, premium...
In het kort
Insiders lezen alles.
De complete kennisbank, premium artikelen, vier communities, webinars en de app. Voor beleggers die verder willen.
Slechts een klein deel van de particuliere eigenaren in Spanje laat bewust een woning leegstaan. Bij degenen die er wél voor kiezen zo’n woning leeg te laten staan speelt angst voor problemen met huurders en kraak een groeiende rol.
Volgens cijfers over de eerste helft van 2026 gebruikt 97 procent van de eigenaren hun woning als hoofdverblijf. Minder dan 3 procent van de particuliere eigenaren houdt een huis bewust leeg.
Bij eigenaren met slechts één woning komt leegstand nauwelijks voor: ongeveer 1 procent laat die woning ongebruikt. Dat aandeel stijgt naar 9 procent bij mensen met twee huizen. Bij bezitters van drie of meer woningen loopt het percentage op tot 26 procent, dat schrijft SpanjeVandaag.
Met name grotere eigenaren blijken dus terughoudend om hun bezit te verhuren. Dat heeft niet alleen met rendement te maken, maar steeds vaker met risico-inschatting.
Voor Nederlanders en Belgen met een tweede huis in Spanje is dat herkenbaar. Een woning aanhouden kost geld: denk aan IBI, gemeenschapsbijdragen, verzekeringen en onderhoud, maar verhuren voelt voor sommigen als een nog groter risico.
In het algemeen vormt de staat van de woning vormt de belangrijkste reden om niet te verhuren of verkopen. Achterstallig onderhoud of noodzakelijke renovaties worden het vaakst genoemd. Daarnaast spelen erfeniskwesties een rol, waarbij meerdere erfgenamen het niet eens worden over de toekomst van het pand.
Op de derde plaats staat wantrouwen tegenover huurders. Angst voor wanbetaling, schade of langdurige juridische procedures zorgt ervoor dat eigenaren terughoudend blijven.
Voor buitenlandse eigenaren weegt dat extra zwaar. Wie niet permanent in Spanje verblijft, kan minder snel ingrijpen bij problemen. Juridische trajecten rondom huurgeschillen of ontruiming worden als traag en complex ervaren.
Daardoor kiezen sommige eigenaren liever voor leegstand dan voor verhuur.
De vrees voor zogenoemde okupación – het kraken van woningen – groeit zichtbaar. In 2026 noemt meer dan de helft van de eigenaren van lege panden dit als belangrijkste zorg. Een jaar eerder lag dat percentage nog beduidend lager.
Berichten over gekraakte woningen die later met korting te koop worden aangeboden, versterken dat gevoel van onzekerheid. Voor eigenaren weegt het risico van langdurige procedures en mogelijke waardedaling zwaarder dan het potentiële huurrendement. Zolang de risico’s blijven bestaan kiezen die eigenaren ervoor af te wachten en alleen de waardestijging als – potentieel – rendement te accepteren.
Het gevolg is een gespannen huurmarkt.
Extra woningen zouden in grote steden en kustregio’s verlichting kunnen bieden, maar zolang vertrouwen in huurwetgeving en handhaving ontbreekt, blijven sleutels in de la liggen.
Gemeenten zoeken naar oplossingen, bijvoorbeeld via fiscale prikkels voor leegstand. De vraag is echter of financiële druk voldoende is om de diepgewortelde angst bij eigenaren weg te nemen.
Zolang dat vertrouwen niet terugkeert, zal leegstand, hoe beperkt ook in absolute cijfers, een rol blijven spelen in het debat over de Spaanse woningmarkt.